Het warmste ‘grote bedrog’ ter wereld blootgelegd: azen op ouderen, maar toch wereldwijde adoptie aanmoedigen
In de film The Truman Show werd de voogdij van Truman vanaf zijn geboorte gekocht door de regisseur van een realityshow.
Hij bouwde een enorm podium op een eiland, waar de lucht, de zon en de maan allemaal stoffen achtergronden waren. Elk huis in de stad was een rekwisiet, en duizenden bewoners waren acteurs-allemaal om Truman te laten geloven dat dit de echte wereld was.
Maar je zou nooit raden dat er ergens op deze wereld echt een echte- versie van 'The Truman Show' bestaat. Het is de stad Hoogwerf in Amsterdam, Nederland.
Als ze de stad binnenlopen, zullen weinigen vermoeden dat er iets mis is zonder de waarheid te kennen, want het lijkt volkomen gewoon.
Net als andere Europese steden is het niet druk en is de indeling ook niet ingewikkeld, maar toch biedt elke stap nieuwe verrassingen.
's Ochtends is de stad vredig en sereen, met slechts een paar oudere bewoners die in de brede straten aan het sporten zijn.
Pas als de zon volledig opkomt, komt de stad tot leven. De muzikale fontein op het plein danst op het ritme, terwijl een groep ouderen op banken zit te kletsen over alledaagse zaken.
Mensen wandelen in kleine groepjes, sommigen rusten buiten de deuren van kleine winkeltjes langs de straten, anderen picknicken op het gras. Het is moeilijk om niet meegesleept te worden in deze aangename sfeer.
Natuurlijk zijn er ook de kleine winkeltjes langs de straten vol bedrijvigheid.
Het winkelend publiek koopt op een ordelijke manier wat ze nodig hebben, en winkeliers bieden zelfs thuisbezorging aan voor oudere klanten.
In de middag worden vooral de coffeeshops en dessertsalons populair.
Een kop rijke koffie, een klein stukje cake, luisteren naar een ontroerende melodie op je telefoon, rustig kijken naar de stroom mensen buiten het raam-plotseling vult geluk je hart.
Een oudere man zit in de tuin, tevreden in de zon te zonnebaden. Af en toe komt er een speels katje op zoek naar genegenheid. De oude man streelt zijn pluizige hoofdje met toegeeflijke zorg, maar zijn hand stopt nooit met het omslaan van de pagina's van zijn boek...
Het leven is vredig en sereen, het huidige moment veilig. Alles lijkt het beeld te belichamen van het leven waar we naar verlangen.
Zelfs veel internetgebruikers die tot hier lezen, komen in de verleiding om te verhuizen, maar Travel Bug raadt je aan je niet te haasten-omdat je niet in aanmerking komt om hier te wonen.
Alle winkeliers, collega's, vrienden en zelfs de hele stad die je hierboven hebt gezien, zijn nep!
Het is je misschien opgevallen dat de bewoners hier overwegend ouderen zijn. In werkelijkheid is dit een ‘nepstad’ exclusief voor patiënten.
Met de ontmaskering van de stad is 's werelds grootste bedrog eindelijk ontmaskerd.
Het begon allemaal met Yvonne Van Amerongen, de persoon die deze 'zwendel' heeft geïnitieerd.
Oorspronkelijk was ze gewoon verzorger in een verpleeghuis, wiens dagelijkse taak het was om deze Alzheimerpatiënten ‘in de gaten te houden’.
Sommigen zouden de bezittingen van anderen afpakken, omdat ze ten onrechte dachten dat het telefoons waren om familie te bellen; anderen gingen naar buiten om een glas water te halen, om vervolgens terug te keren en de weg terug naar hun kamer te verliezen; Anderen aten hun maaltijd op om vervolgens boos te klagen dat ze al dagen niet gegeten hadden...
Hoe zou iemand ooit over deze patiënten met geheugenverlies kunnen ‘waken’? Omdat sommige patiënten tijdens episoden moeilijk onder controle te houden waren, was het personeel om veiligheidsredenen gedwongen hun toevlucht te nemen tot beperkende maatregelen.
Toen ze zag dat deze patiënten werden behandeld als zich misdragende kinderen, met hun ogen gevuld met angst en verdriet, voelde ze zich diep verontrust.
Op een dag, terwijl ze aan het werk was, kreeg ze plotseling een telefoontje van huis. Haar moeder onderdrukte opzettelijk haar verdriet en zei: 'Je vader is overleden. Een hartaanval. Het gebeurde snel. Hij heeft niet veel geleden...'
Te midden van haar verdriet voelde ze een vreemd gevoel van opluchting: 'Ja, godzijdank is hij niet naar een verpleeghuis gestuurd.'
Deze gedachte schrok haar-verpleeghuizen zouden plekken zijn vol liefde, en niet het grimmige beeld dat instinctief in haar opkwam.
Vanaf dat moment kreeg ze een visie: een verpleeghuis bouwen dat anders is dan welk ziekenhuis dan ook, waar patiënten waardig kunnen leven.
Later kreeg haar idee door haar inspanningen brede steun. Uiteindelijk ontstond in 2009 deze ‘onconventionele’ stad.
De stad heeft een oppervlakte van 12.000 vierkante meter, wat niet bijzonder groot is. Om de bewoners echter het gevoel te geven dat ze zo dicht mogelijk bij het normale leven staan, heeft de stad geen hoge muren of koude ziekenhuisafdelingen.
In plaats daarvan beschikt het over alle standaardvoorzieningen van een stad: pleinen, parken, supermarkten, restaurants, cafés, bars, bioscopen, kapperszaken... er ontbreekt niets.
De stad heeft in totaal 23 kamers, elk met een eigen stijl.
Aangezien de herinneringen van deze senioren bevroren zijn in hun jeugd, is het decor gemodelleerd naar de ontwerpstijlen van de jaren vijftig.
Elke kamer huisvest doorgaans zes of zeven oudere bewoners, samen met twee zorgverleners.
De sfeer voelt als een hechte-gemeenschap van samenlevende senioren, ongelooflijk warm en harmonieus.
Natuurlijk, in tegenstelling tot de zorgmodellen in andere verpleeghuizen, waar het personeel patiënten zou kunnen ontmoedigen dingen te doen om zichzelf geen ongemak te bezorgen,
hier kunnen patiënten hun eigen kleding wassen en de maaltijden bereiden die zij wensen. Kortom, alles gebeurt in vrijheid.
Het is mooi weer vandaag, dus ik ga naar de kapper om een nieuw kapsel te halen.
Nadat ik klaar was met eten en niets te doen had, schreef ik me in voor een bakles.
Zelfs als het goed klikt met de oude buurman en een romance op latere leeftijd-in- het leven begint, is daar niets mis mee.
Of het nu gaat om boodschappen doen in de supermarkt of uit eten gaan, het kost geen cent.
Niemand gaat mee als ze uitgaan, en je hoeft je geen zorgen te maken dat je verdwaalt.-Iedereen die ze in het kleine stadje ontmoeten, is tenslotte een bekend gezicht.
De reden hiervoor is simpel: hen, in hun ziekte, te laten genieten van gelukkige en zorgeloze nadagen.
Om te voorkomen dat patiënten zich vernederd zouden voelen als ze hun ziekte ontdekten, huurde de stad 250 'acteurs' in.
Ze hadden geen persoonlijke begeleiders of voortdurend toezicht nodig, maar hun acteervaardigheden moesten van het hoogste- niveau zijn.
Hun rollen liepen sterk uiteen:-stadschefs, barista's, supermarktpersoneel, buren en meer-elk vervulden hun rol met één leidend principe: het succesvol misleiden van deze patiënten.
Soms wisselden ze zelfs tips uit over hoe ze hun ‘acteer’-vaardigheden konden verbeteren.
Rekening houdend met de speciale behoeften van de patiënten heeft de stad zorgvuldig alle liften vervangen door modellen zonder knoppen die automatisch opengaan als ze worden benaderd. De lift begint pas langzaam te stijgen nadat de passagiers naar binnen zijn gestapt en veilig zijn gaan staan.
Om veiligheidsredenen opereert de stad onder een afgesloten-beheersysteem. Buitenstaanders kunnen er niet in en bewoners kunnen er niet uit. Patiënten worden 24 uur per dag gemonitord om hun toestand te observeren.
Alleen op dagen met gunstig weer is de stad gedurende beperkte uren geopend voor het publiek. Gedurende deze tijden veranderen leerlingen van nabijgelegen scholen in jonge bezoekers, die een praatje maken met de oudere bewoners.
Gezondheids- en welzijnsbedrijven uit China willen dit ‘paradijs’ voor senioren ook graag hartelijk steunen, door gebruik te maken van slimmere functionele medische apparaten om ouderen te helpen hun gezondheid te beheren.
Senioren kunnen regelmatig HRA-gezondheidsrisicobeoordelingen ondergaan -die elk slechts enkele minuten duren- om een uitgebreid inzicht te krijgen in hun huidige gezondheidsstatus.
Via gepulseerde magnetische microcirculatietherapie wordt niet-farmacologische behandeling geboden voor verschillende chronische ziekten die verband houden met de bloedsomloop.
Neem regelmatig deel aan 'menselijke-machine-interactie' met het ADDS-apparaat voor screening op cognitieve stoornissen om het risico op de ziekte van Alzheimer en de ernst van de ziekte te identificeren.
Gebruik het ADTS Memory Impairment Training Device en doe leuke, multi{0}}oefeningen voor aandacht en geheugen door middel van geest-gecontroleerd gamen om verdere geheugenverlies te voorkomen.
Ouderen met een slechte slaapkwaliteit kunnen hun slaappatroon verbeteren door middel van gepulseerde magnetische slaaptherapie-apparaten.
Tot nu toe heeft de stad iedereen veertien jaar lang ‘bedrogen’, maar de oudere bewoners hebben nooit weerstand getoond. Door het verbeterde humeur is ook hun afhankelijkheid van medicijnen afgenomen.
Tot op de dag van vandaag is er in de stad slechts één inwoner overleden.
Voordat ik over Hogeweyk hoorde, heb ik nooit echt begrepen wat een welwillende leugen inhoudt. Toen ik veertien jaar lang honderden zieke senioren ‘bedrogen’ zag, besefte ik plotseling dat sommige leugens zeer geruststellend kunnen zijn.
Voor deze kwetsbare ouderen is deze plek geen koud verpleeghuis-het is een warm huis.
Hier kunnen ze op sierlijke wijze het laatste hoofdstuk van hun leven voltooien.